Het Hoekhuis, Waterkant 2

Het Hoekhuis aan de Waterkant 2 staat op een perceel dat in 1748 door Gouverneur Generaal Mauricius werd uitgegeven aan het lid Strube van de Raad van Civiele Justitie. Het huis dat op dit perceel werd gebouwd stond naar het plein toe gericht (zie tekening). Na de brand van 1821 die het huis verwoestte, liet de eigenaar het gebouw herbouwen met het front naar de rivier.

De onderbouw van het huidige pand is van roodgeschilderd baksteen, vrij hoog (ongeveer 1,80 meter), met slechts een paar ronde daglichten aan de zijkant. Zowel in de breedte als in de diepte zijn er vijf traveeën. Een brede stoep ligt om het huis. Via zijtrappen gaat die over in het kleine bordes dat met Ionische kolommen een klein maar volumineus balkon met een ijzeren hek stut.

Rondom de paneeldeuren die de hoofdingang vormen zijn allerlei details geaccentueerd met zwarte
lijnen. Het balkon heeft een afdak met fronton, ook weer rustend op Ionische kolommen. De twee verdiepingen zijn hoog; het ernaast gelegen huis bereikt met drie lagen dezelfde hoogte.

 
Het dak was vroeger met leien bedekt. Het heeft dakhuizen aan de voor- en achterzijde, versierd met hoekpilasters en een fronton. In het begin van de 20e eeuw werd het pand naar achteren uitgebreid met een loggia waarboven een plat. Uiteindelijk werd de loggia van ruiten voorzien en het plat overdekt.

In de tuin ligt een zwembad met daarachter een ingang tot de Dixiebar, die ook vanaf het plein toegankelijk is. 

  Interieur                                 

Het interieur van het Hoekhuis is waarschijnlijk het mooiste traditionele interieur dat er in Suriname te vinden is, hoewel er soms veranderingen zijn aangebracht die het geheel niet ten goede kwamen. Ook is er in de tijd van de revolutie het een en ander uit veiligheidsoverwegingen ergens anders ondergebracht, maar nooit meer geretourneerd.

         
         

Net als aan de buitenzijde van het gebouw zijn in het interieur fraaie details te ontdekken.

           

Het huis heeft veel eigenaars gekend. In 1920 kwam het in bezit van de Surinaamse Bauxiet Maatschappij, later Suralco geheten, en sinsdien is het het woonhuis van de directeur van Suralco.


Dixiebar

Onderdeel van het complex is de Dixiebar, waar er onder meer jazzconcerten worden gegeven. Om het interieur te sparen gebeurt dat niet frequent.

                                                            

 

copyright © 2012 | add to favorites | disclaimer | Laatste update: 17/07/2010 23:14